میدان نقش جهان از دیدگاه موریه

 

موریه

    جیمز ژوستینین موریه (James Justinian Morier) سیاستمدار و نویسنده ی انگلیسی است که در سال 1809 میلادی ضمن بازید از میدان نقش جهان وضع آن را نامناسب توصیف می کند. وی در این توصیف بارها به توصیف قبلی شاردن از میدان اشاره می کند و میدان را در وضع کاملا متفاوتی نسبت به آن چه شاردن ذکر کرده می خواند. در ادامه مطالبی به نقل از موریه از نظرتان خواهد گذشت.
    همه ی توپ هایی که در زمان شاردن در جلو کاخ در میان نرده ها بوده اینک از اینجا برده شده و دیگر اثری از نرده ها هم بر جای نیست. میدان شاه، این جایگاه فراخ همگانی، دیگر مانند روزهای گذشته ی پرشکوه شاهنشاهی ایران پرهیاهو و شلوغ نیست. حتی یکی از درختان گرداگرد میدان هم بر جای نمانده. جوی ها که تنها سنگ هایش مانده، خالی از آب است. در خانه های گرداگرد میدان دیگر کسی نیست و در همه ی آنها بسته است. زیرا اینک جز یک رج تاق هلالی دیگر چیزی در گرداگردش دیده نمی شود. بازار بزرگ که روزگاری تمام میدان را با چادرهایش می پوشانید، اینک تنها یک نقاره خانه دارد. بقیه ی بازار سراسر تهی است. کمتر آدمیزادی از آنجا می گذرد. من از عمارت کلاه فرنگی ساعت دار که در زمان شاردن مردمان را با عروسک های خود بسیار سرگرم می ساخته اثری ندیدم. مسجد شاه، اگر وضع بیرونی آن ملاک باشد، هنوز وضع خوبی دارد. هرچند کاشی های روشن گنبد در بسیاری جاها از میان رفته است. ما از زنجیری آهنین که بر دروازه ی بزرگ آن که روبروی میدان است آونگان است پیش تر نرفتیم. وضع بیرونی مسجد شیخ لطف الله خوب است. نقاشی های دروازه ی زیبای زیر نقاره خانه یا درگاه بازار بزرگ هنوز هست. اما از ساعت بزرگ، که هنوز جای آن دیده می شود  و زمانی بر فراز این دروازه جای داشت دیگر اثری نیست. در آن سوی دروازه به بازارهایی زیبا که پیش تر قیصریه خوانده می شد و اینک بازار شاه نام دارد راهی هست.

میدان نقش جهان اصفهان

/ 1 نظر / 36 بازدید
javad

salam. chan jomleh az coorosh kabir [گل]